 | Schelpdieren |
|
De Sint-Jakobsschelp wordt regelmatig, vooral in de winter en het voorjaar, vers aangevoerd. Men gebruikt alleen de witte sluitspier en de rode roze koraal. Veel "vruchten" worden diepgevroren aangevoerd.
Er wordt onderscheid gemaakt tussen een drietal soorten :
De kleinste versie wordt mantelschelp, bay-scallop, of pétoncle genoemd. Deze zijn merkbaar goedkoper. De nootjes zijn slechts een vingertopje groot.
Een andere soort wordt ook wel queen-scallop genoemd. Deze zijn een ietsje groter dan bovengenoemde en tenslotte is er de St.-jakobsschelp, de grootste.
Deze schelpdieren kunnen zich over de zeebodem bewegen door hun schelp krachtig dicht te klappen, waardoor ze lijken te springen. De lege schelpen werden vroeger door de bedevaarders naar Sint Jakob van Compostella naar huis meegebracht als bewijs dat ze er ook geweest waren. De bovenste schelp werd op de hoed vastgemaakt zodat iedereen kon zien hoe godvruchtig ze wel waren. De schelp ontleent zijn naam aan deze gewoonte.
|  |
Kokkels: worden meestal gekookt zoals mosselen, ze moeten eerst zeer grondig weken in (zee)water en nadien meermalen gewassen worden omdat ze dikwijls veel zand bevatten. In het Frans worden ze "des coqs" genoemd, haantjes dus, een naam die hier ook wel eens gebruikt wordt.
|  |
Tapijtschelpen: palourdes genoemd in het Frans. Er bestaan enkele variëteiten. De meeste worden rauw gegeten, maar ze kunnen ook gekookt worden.
|  |
Zee-amandel: een stevige witte schelp met bruine tekening. Wordt zowel rauw als gekookt gegeten. De kwaliteit is matig. De prijs is ook laag. Ze mag zeker niet te lang koken want dan wordt de inhoud taai. Dit geldt overigens voor alle schelpdieren.
|  |
Tellines: een kleine glanzende schelp, die vooral bij het aperitief geven wordt. Ze worden snel gebakken, met schelp, in olijfolie, met look of andere kruiden.
|  |
Vernis: een grote schelp die voorkomt in de Middellandse Zee. De schelp is prachtig glanzend. Wordt meestal rauw gegeten.
|
Clams: worden vooral door de Amerikanen op prijs gesteld. Ze kunnen rauw gegeten worden maar ze worden meestal gekookt. Ook op een barbecue doen ze het niet slecht. Het vlees is wel vrij taai. In de traditionele Amerikaanse keuken wordt er een soep van gemaakt: de "clam chowder". Ze worden ook gefruit. Ze zijn een beetje als de mosselen voor de Belgen.
|  |
Venusschelpen: verschillende strandschelpen worden verkocht onder de naam "venusschelpen" . Ze kunnen gebruikt worden in paella's, soepen en spaghettisausen.
|  |
Wrattige venusschelp: wordt ook bij ons regelmatig aangeboden, wordt vooral rauw gegeten. Wordt in het Frans "praire" genoemd.
|
Wulken zijn een grote zeeslakkensoort die vooral op kermissen en markten verkocht worden onder de naam "caracollen". Een Brusselaar durft ze zelfs foutief escargots noemen. Ze worden gekookt gedurende een dertigtal minuten in een zeer sterk gekruide court-bouillon. Nadat ze uit de schelp gehaald werden wordt het ingewandsgedeelte verwijderd. Langer koken maakt ze alleen maar taaier. (Franse benaming = bulot)
|  |
Kreukels (alikruiken, Frans: bigorneaux) zijn eveneens zeeslakken. Ze worden veelal, met een naald erbij om de slakjes uit de schelp te peuteren, gegeven als aperitiefhapje. Ze worden gedurende een tiental minuten gekookt in een goed gekruide court-bouillon.
|  |
Een mesheft is een schelpdier dat in de zeebodem van de west- en zuidkust van Europa leeft. Een mesheft, ook wel scheermes of Amerikaanse zwaardschede genoemd, heeft een langwerpige smalle schelp met een mooie kleur. Deze niet doorschijnende schelp is recht en heeft uitgeknotte uiteinden. Prins & Dingemanse mesheften worden op een duurzame manier voor ons gevist in de Zuidelijke Noordzee. Door een uitgekiend verwerkingsproces worden onze mesheften zandvrij gemaakt. De mesheften zijn ongeveer gelijk van lengte en worden levend verpakt in onze waterdichte en lekvrije verpakking. Het product blijft hierdoor uiterst vers tot op het moment van consumptie.
Gebruiksmogelijkheden: Het vlees van een mesheft is vrij stevig, vergelijkbaar met dat van een inktvis. Mesheften kunnen op verschillende manieren bereid worden. Zo kunnen ze gekookt, gestoomd, gebakken of gerookt worden. Door de bereidingstijd kort te houden blijft het vlees lekker mals. Mesheften zijn bijvoorbeeld geschikt voor op een heerlijk plateau met schaal- en schelpdieren en als gerecht op zich met wat stokbrood en salade.
|  |
|